het begin

Imkersgilde Sint-Ambrosius De Raam

“Bijencentrum De Raam” (hoe het begon en waar wij nu staan...)

 

In oktober 2007 vertelde iemand iets over 'leaderprojecten'. Niemand van ons had daar van tevoren over gehoord. Volgens de website van de KONVIB betekent dit het volgende: LEADER staat voor: "Liaison Entre Actions de Dévelopment de l'Economie Rurale". Het is een Europees subsidiëringsprogramma voor plattelandsontwikkeling en een methode van samenwerken vanuit de basis en dit specifiek voor actoren op het platteland. Het biedt kansen aan vernieuwende en duurzame initiatieven op het platteland, bedacht en uitgewerkt door mensen ter plaatse.

 

Volgens enkele enthousiastelingen in onze imkersgilde zou dit voor ons wel eens grote mogelijkheden kunnen bieden. Weinigen geloofden hen. Maar informatie vragen kost geen geld en als het gratis is staan wij als vereniging op de eerste rij. En ja, een enkeling begon al te dromen. Een domein hadden we al, tenminste, onze voorzitter had dat... Als we die nu eens konden overtuigen om de imkersgilde in zijn testament te zetten en aangezien hij nog geen paradijselijke plannen had kon hij daar best nu toch al wel een regeling voor treffen. Dromen kan geen kwaad, maar zie; “onze” Jef werkte mee en daarmee was de eerste hindernis overwonnen. Nu moesten we wel doorwerken en dat zullen ze geweten hebben bij de gemeentebesturen van de eigen en omliggende gemeenten, zowel als bij het provinciebestuur en enkele grote bedrijven want we hadden geld nodig, veel geld. Ons project, dat na veel zwoegen en zweten prachtig in elkaar stak, werd aanvaard voor een bedrag van bijna 280.000 euro. Leader zou 65 % financieren en voor die overige 35 %, bijna 100.000 euro, moesten wij kunnen aantonen dat we die op één of andere manier, zolang het maar legaal was, zelf bij elkaar konden sprokkelen. Slik... Ja dat deden we toen wel even, slikken. Maar als imkers door iets anders gestoken zijn dan door bijen zie je hen opveren. Er bleken links en rechts toch wel mannen te zijn met lef en relaties en van die dingen die nodig zijn om iets gedaan te krijgen. En de bijenproblematiek werd meer en meer actueel. Dus wij trokken onze stoute schoenen aan en gingen gewoon geld vragen waar wij dachten dat ze nog wat konden missen. Alle gekheid op een stokje, wij zijn de gemeentebesturen, het provinciebestuur en die enkele ondernemingen die in ons geloofden eeuwig dankbaar want wij kregen het gewenste bedrag bij elkaar. Op voorwaarde natuurlijk dat ons project werd goedgekeurd. En ik mag hier zeker niet vergeten te vermelden dat ook de imkers die een groot gedeelte van hun vrije tijd gestoken hebben in de opbouw van het bijencentrum, hun duit in het zakje gedaan hebben. Tot een bepaald bedrag was Leader immers bereid om de gepresteerde uren te vergoeden aan onze vzw. Het dossier werd verder uitgewerkt, voorgesteld en ingediend om dan in december 2010 goedgekeurd te worden als Leaderproject 'Bijencentrum De Raam'. Niet verwonderlijk dat we toen dachten dat we 'er' al waren. Waar die 'er' op sloeg trokken we ons niet aan, de financiering was rond en al wat rond is kan bollen, dachten wij. In mei 2011 tekent onze voorzitter het contract met de firma De Backer voor de bouw van onze nieuwe bijenhal met aanhorigheden. Wie het breed heeft laat het breed hangen, althans, dat werd ons hier en daar wel eens ingefluisterd, dus een bijenhal, bezoekersruimte, deftig slingerlokaal, kleine berging, grote berging en 3 (drie!) wc's plus 1 pisbak stonden op het officiële plan.

 

In juli 2011 hebben we dan, na een pakkend moment van stilte, onze oude bijenstal afgebroken en ten grave gedragen. En vanaf hier kan je de evolutie van heel ons project volgen via de foto's in ons album dat op onze website staat. Dat we 'er' toen nog niet waren zal je wel bemerken. We hebben veel zweet gelaten, zelfs soms een klein beetje bloed maar bij mijn weten wel geen tranen. En als dat zo zou geweest zijn zou ik dat hier toch niet verteld hebben. Wel hebben wij veel gelachen, soms ook gesakkerd en af en toe viel er zelfs een vloek maar bovenal hebben wij weer ondervonden wat vriendschap in een groep kan teweegbrengen. Zonder die vriendschap zou het ons nooit gelukt zijn! En het is normaal dat vrienden onder elkaar al eens discussies kunnen hebben en daar vormen wij geen uitzondering op. Gelukkig hebben we altijd alles goed kunnen uitpraten en al wegen de laatste loodjes nogal zwaar, het einde komt in zicht.

 

Door ons enthousiasme en het inrichten van een cursus voor beginnende imkers hebben wij enkele jongere leden kunnen strikken die wij, wat dachten jullie, al dadelijk mee getrokken hebben in ons project. Om jullie een idee te geven; het jongetje met de bij op zijn neus op onze affiche, de Willem, is ons jongste lid. En dat hij het meent heeft hij bewezen door zich in te schrijven voor onze cursus 'imkeren voor beginners' en nog geen enkele les gemist te hebben. Zelfs het africhten van de bij is meegevallen. Ik heb ondervonden dat het vooral een kwestie is van op de juiste manier er op inpraten. Ik had haar namelijk wijsgemaakt dat ze bij een vlotte medewerking kans maakte om koningin te worden... Ik weet het, echt eerlijk was dat niet en mijn geweten knaagt maar de affiche is toch geslaagd en daar was het per slot van rekening om te doen.

 

.....

 

Inmiddels is Bijencentrum De Raam officieel geopend en waren de opendeurdagen een geweldig succes! Bekijk daarvoor de foto's maar eens in ons fotoalbum.

Als je ons een bezoek wilt brengen, individueel of in groep, bekijk dan even het tabblad 'contact' .